Ministerstwo Rozwoju i Technologii odniosło się do zapytania skierowanego przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. Dotyczyło ono sytuacji, w której wójt gminy nakazał jednemu z mieszkańców odśnieżenie drogi dla pieszych i rowerów graniczącej z jego posiadłością. W przesłanych pismach włodarz pouczył mieszkańca, że wobec niewykonywania tego obowiązku właściciel nieruchomości będzie ponosił odpowiedzialność za wszelkie szkody z tego wynikające. 

Zdaniem mieszkańca działanie wójta było oparte na błędnej i rozszerzającej interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, bo ustanawia on obowiązek uprzątnięcia śniegu wyłącznie z chodników (dróg dla pieszych). W ocenie zgłaszającego takie działania ze strony włodarza naruszą zasadę legalizmu oraz zasadę ochrony zaufania do państwa i prawa. 

Do stanowiska mieszkańca przychylił się Piotr Mierzejewski z BRPO, który zaznaczył, że działanie wójta nie ma uzasadnienia i wprowadza obywatela w błąd. 

Do sprawy odniósł się też resort rozwoju i technologii. Departament Mieszkalnictwa w przesłanych wyjaśnieniach podkreślił, że w myśl przepisów ustawy do obowiązków właścicieli nieruchomości należy zapewnienie utrzymania czystości i porządku przez „uprzątnięcie błota, śniegu lodu i innych zanieczyszczeń z dróg dla pieszych położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taką drogę uznaje się wydzieloną część drogi publicznej przeznaczoną do ruchu pieszych położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości”. 

W ocenie Elizy Chojnickiej art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach musi być traktowany literalnie i „nie może być rozszerzany na drogi dla rowerów (ścieżki rowerowa)”. 

„Gdyby ustawodawcy zależało na tym, aby obowiązek nałożony na właścicieli nieruchomości obejmował również ścieżki rowerowe, uzupełniłby definicję zawartą w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o stosowne brzmienie” – zaznaczyło ministerstwo rozwoju i technologii 

Jednocześnie przypomniano, że istnieją dwa wyjątki od obowiązku uprzątnięcia błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z dróg dla pieszych. Właściciel nie musi wykonywać powyższych czynności, jeśli na drodze dla pieszych dopuszczony jest płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych, czyli gdy droga dla pieszych faktycznie służy nie tylko ruchowi pieszemu a także gdy droga dla pieszych położona wzdłuż nieruchomości nie jest położona bezpośrednio przy granicy tej nieruchomości, lecz oddzielona np. pasem zieleni.

mo/