Fot. PAP/Marcin Bielecki
Związek Gmin Wiejskich RP negatywnie zaopiniował system kar pieniężnych zaproponowany w nowej wersji projektu ustawy regulującej proces ustalania taryf za wodę i ścieki. Zdaniem samorządowców projektowane rozwiązania stawiają wójta i burmistrza w roli organu represyjnego wobec lokalnych spółek co jest sprzeczne z ich funkcją organizatora usług publicznych.
ZGWRP przedstawił opinię do nowej wersji projektu ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i ścieki, która oprócz przywrócenia gminom kompetencji do ustalania taryf za wodę i ścieki zakłada też przekazanie kompetencji do wymierzania kar pieniężnych związanych z procesem zatwierdzania taryf z rąk dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej (RZGW) PGW Wody Polskie do organów wykonawczych gmin, czyli wójtów, burmistrzów lub prezydentów miast.
Zgodnie z projektem karze będzie podlegać podmiot, który nie przedstawi taryfy do zatwierdzenia, mimo że gmina zobowiązała go do tego w związku z wprowadzeniem tzw. taryfy progresywnej. Ponadto wójt (burmistrz, prezydent miasta) będzie mógł ukarać osobę sprawującą funkcję kierownika przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego za naruszenia związane z procesem zatwierdzania taryf. Kara będzie mogła wynieść nawet 300 proc. jego miesięcznego wynagrodzenia.
Nowy system kar pieniężnych skrytykował ZGWRP podkreślając, że „projekt stawia wójta (burmistrza i prezydenta miasta) w roli organu represyjnego wobec własnych przedsiębiorstw, co stoi w sprzeczności z ich funkcją jako organizatorów usług publicznych i gwarantów ich ciągłości”.
Samorządowcy zwrócili przy tym uwagę, że opóźnienia w składaniu wniosków taryfowych często wynikają z przyczyn zewnętrznych (przewlekłość procedur, oczekiwania organów regulacyjnych). Wskazano też, że ewentualne kary finansowe nałożone na przedsiębiorstwa zostaną w praktyce przeniesione na mieszkańców poprzez wzrost cen i stawek opłat w kolejnych taryfach.
ZGWRP zwrócił też uwagę na obciążenia organizacyjne, które mogą być dotkliwe szczególnie dla gmin wiejskich po rozdzieleniu kompetencji w zakresie taryf między organy gminy a organ regulacyjny. „W warunkach gmin wiejskich, dysponujących ograniczonymi zasobami kadrowymi, może to prowadzić do wydłużenia postępowań i trudności w dotrzymaniu terminów” – zauważono w opinii.
Wątpliwości Związku wzbudził też przepis zobowiązujący do wystąpienia o zatwierdzenie nowej taryfy w ciągu 60 dni, który „może być dla wielu gmin wiejskich trudny do spełnienia z przyczyn niezależnych, takich jak złożoność procedur czy zmiany przepisów w trakcie postępowań”.
ZGWRP pozytywnie ocenił za to wprowadzenie zasad ustalania ilości pobranej wody na podstawie średniego zużycia w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania wodomierza głównego. Związek poparł również obciążanie kosztami kontroli wodomierza odbiorcy usług w sytuacji, gdy jego zgłoszone zastrzeżenia nie zostaną potwierdzone.
Pozytywnie oceniono przepisy przejściowe, które zapewniają ciągłość obowiązywania taryf oraz możliwość stosowania taryf tymczasowych do czasu zatwierdzenia nowych.
mp/