Jednolity tekst o świadczeniach rodzinnych uwzględnia zmiany wprowadzone ustawą z dnia 23 stycznia 2026 r. o wygaszeniu rozwiązań wynikających z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 203). Dokument przedstawia stan prawny na dzień 5 sierpnia 2026 r.  

Opublikowany tekst nie obejmuje niektórych przepisów przejściowych dotyczących m.in. udostępniania danych oraz trwających postępowań w sprawie zmiany decyzji i rozstrzygnięć przyznających prawo do świadczeń.

Ustawa o świadczeniach rodzinnych reguluje zasady ich nabywania oraz wypłacania. Chodzi m.in. o: zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego, zapomogę z tytułu urodzenia się dziecka, świadczenia opiekuńcze oraz świadczenia rodzicielskie. 

Ustawa określa również zadania jednostek samorządu terytorialnego w tym zakresie. 

„Świadczenia rodzinne przysługują opiekunowi tymczasowemu dziecka i opiekunowi dziecka wskazanemu przez władze kraju pochodzenia, jeżeli spełniają warunki uprawniające do tych świadczeń, z wyłączeniem świadczenia rodzicielskiego. W postępowaniach o przyznanie świadczeń rodzinnych, w imieniu i na rzecz opiekuna dziecka wskazanego przez władze kraju pochodzenia wnioski o świadczenia rodzinne składa i działa w tych postępowaniach wyłącznie starosta lub upoważniony przez niego pracownik jednostki organizacyjnej powiatu” – wskazano w ustawie.

Zgodnie z ustawą o wysokości i przyznawaniu niektórych zasiłków może w drodze uchwały decydować rada gminy. Do jej kompetencji należy możliwość przyznania osobom zamieszkałym na terenie gminy jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. Szczegółowe zasady udzielania takiej zapomogi musi zostać określona w uchwale. Wypłaty zapomóg finansowane są ze środków własnych gminy. Rada gminy w drodze uchwały może również podnieść kwoty dodatków do zasiłku rodzinnego.

Pełny tekst ustawy do pobrania poniżej.

mr/