Izba przypomniała, że zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami (u. g. n.) właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi. 

RIO wyjaśniła, że zgodnie z art. 148 ust. 3 u.g.n. wysokość opłaty adiacenckiej ustalona w decyzji podlega waloryzacji począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wydana została decyzja, do pierwszego dnia miesiąca, w którym powstał obowiązek zapłaty. 

Zdaniem RIO, z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, iż „początek okresu waloryzacji ustalać należy według daty wydania decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej a nie, jak wskazano, według daty, w której decyzja stała się ostateczna”. 

Izba podkreśliła, że waloryzacji podlega cała opłata adiacencka, a nie poszczególne raty tej opłaty. RIO dodała przy tym, że waloryzacja opłat administracyjnych, a więc także opłaty adiacenckiej, powinna następować w drodze decyzji. 

W stanowisku wskazano też, że ustawodawca rozróżnia waloryzację opłaty adiacenckiej, jako urealnienie jej wartości, od skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie tej opłaty. 

„Zgodnie bowiem z art. 148 ust. 2 u.g.n. do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie opłaty adiacenckiej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 148 ust. 1 u.g.n. obowiązek wniesienia opłaty adiacenckiej powstaje po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała się ostateczna, a w przypadku rozłożenia jej na raty pierwsza rata również powinna być uiszczona w tym terminie” – wyjaśniła RIO dodając, że ustawodawca wskazał tym samym, że to przymiot ostateczności stanowi decydującą przesłankę warunkującą powstanie obowiązku zapłaty opłaty adiacenckiej. 

Odnosząc się do wskaźnika, na podstawie którego należy dokonywać waloryzację opłaty RIO wskazała, że należy tu kierować się zasadami określonymi w art. 5 ust. 1, 3-4 u.g.n., tj. "waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie (w tym opłaty adiacenckiej) dokonuje się przy zastosowaniu wskaźników zmian cen nieruchomości dla nieruchomości sklasyfikowanych w rejestrze cen nieruchomości, z uwzględnieniem danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków".

„W przypadku gdy dla danego kwartału nie ogłoszono wskaźnika zmian cen nieruchomości dla danego rodzaju nieruchomości, waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie za ten kwartał dokonuje się przy zastosowaniu ostatniego ogłoszonego przez Prezesa GUS wskaźnika zmian cen nieruchomości dla danego rodzaju nieruchomości” – wyjaśniła RIO. 

Z kolei w przypadku, gdy dla danego rodzaju nieruchomości nie ogłoszono nigdy wskaźnika zmian cen nieruchomości, "waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie w tym zakresie dokonuje się przy zastosowaniu wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanego przez Prezesa GUS". 

Izba zwróciła uwagę, że w ustawie o gospodarce nieruchomościami nie uregulowano dokładnie kwestii wzoru, według którego należy dokonywać waloryzacji. 

„Jednakże biorąc pod uwagę przywołane wyżej regulacje w pierwszej kolejności należy ustalić wskaźnik adekwatny do czasu, za który dokonuje się waloryzacji, następnie dokonać przeliczenia wartości wskaźnika na jeden dzień. Kwota waloryzacji stanowi iloczyn wysokości opłaty adiacenckiej, przeliczonego wskaźnika oraz ilości dni właściwych dla okresu wynikającego z art. 148 ust. 3 u.s.g. O wynik powyższego działania należy następnie zwiększyć pierwotną wysokość opłaty adiacenckiej, aby otrzymać jej zwaloryzowaną wysokość” – wyjaśniła RIO.

mp/