Z prośbą o interwencję i spowodowanie cofnięcia decyzji mazowieckiego konserwatora zabytków o uznaniu Pałacu Kultury i Nauki (PKiN) w Warszawie za zabytek zwróciło się w liście do prezydenta Lecha Kaczyńskiego ponad 70 osób, m.in. ze świata kultury, nauki i mediów.

Zdaniem sygnatariuszy listu, konserwator nie miał prawa podjąć takiej decyzji. "PKiN nie jest bowiem tylko +zabytkiem+. Jest symbolem zniewolenia Polski przez sowieckie imperium, jest znakiem upokorzenia narodu polskiego i wyrazem pogardy dla - de facto - okupowanego w latach PRL +prywislianskiego kraja+" - czytamy w apelu.

Sygnatariusze listu uważają, że sprawę przyszłości PKiN "należałoby rozpatrzyć w toku dyskusji w szerokim gronie, być może w Sejmie i Senacie, a może nawet - w referendum". Przypominają, że znajdująca się na obecnym placu Piłsudskiego w Warszawie cerkiew - uznawana za symbol władzy cara - została rozebrana po odzyskaniu w 1918 r. niepodległości przez Polskę.

Pod listem do prezydenta podpisali się m.in. Erazm Ciołek, Krzysztof Kąkolewski, Michał Kulenty, Emil Morgiewicz, Barbara Niemiec, Maciej Pawlicki, Jan Pietrzak, Jan Pospieszalski i ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski.

Pałac Kultury i Nauki (PKiN) został wpisany do rejestru zabytków na początku lutego; zdecydował o tym p.o. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie, Maciej Czeredys. Ostateczna decyzja o wpisaniu PKiN do rejestru zabytków ważyła się przez kilka tygodni. Była wstrzymywana, ponieważ z dokumentacją chciał się zapoznać wojewoda mazowiecki Wojciech Dąbrowski.

Uznanie budynku za zabytek oznacza przede wszystkim to, że wszelkie w nim zmiany, m.in. przeprowadzenie remontu, przebudowa, rozbudowa - będą wymagały zgody konserwatora.

Liczący ponad 50 lat Pałac Kultury i Nauki, zbudowany jako "dar narodów Związku Radzieckiego dla Polski", jest najwyższą budowlą w Warszawie i jedną z największych atrakcji turystycznych stolicy.

Pomysłodawcą budowy PKiN był Józef Stalin, a projekt opracował architekt Lew Rudniew. Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina budowniczowie wznosili przez 1175 dni. Oficjalnie przekazano go Polsce 22 lipca 1955 r.