Fot. PAP/Grzegorz Momot
Precyzyjne ramy prawne umożliwiające jednostkom samorządu terytorialnego efektywne planowanie, realizację i utrzymanie tras dla rowerów oraz spójne rozwijanie ich sieci w skali całego kraju ma stworzyć opracowywana przez Ministerstwo Infrastruktury ustawa o trasach dla rowerów.
Założenia projektu ustawy dedykowanej trasom rowerowym zostały opublikowane w wykazie prac legislacyjnych rządu. Jak wynika z informacji na temat rozwiązań planowanych w projekcie ustawa ma mieć charakter systemowy, a jej zasadniczym celem jest ułatwienie jednostekom samorządu terytorialnego tworzenia i zarządzania trasami dla rowerów.
„Przedstawiciele jednostek samorządu terytorialnego wielokrotnie zgłaszali wnioski i postulaty dotyczące uproszczenia prawa w zakresie budowy infrastruktury dla rowerów, w szczególności umożliwiającego realizację dróg rowerowych poza pasami drogowymi dróg publicznych. Podstawowy postulat dotyczył stworzenia odrębnych przepisów, które ułatwiłyby procedury administracyjne i inwestycyjne. Projekt ustawy stanowi zatem odpowiedź na te wnioski” – wyjaśniono w informacji.
Projektowane przepisy wyodrębnią trasy dla rowerów jako spójne ciągi infrastruktury niezależnie od statusu prawnego ich poszczególnych odcinków, które mogą przebiegać po drogach publicznych, drogach rowerowych lub innych drogach wewnętrznych. Ma to pozwolić na odejście od dotychczasowego, fragmentarycznego podejścia do infrastruktury dla rowerów i umożliwić lepsze planowanie oraz zarządzanie trasami dla rowerów.
Projektowana ustawa wprowadzi podział tras dla rowerów na lokalne, regionalne i krajowe oraz stworzy pojęcia regionalnej i krajowej sieci tras dla rowerów, co umożliwi przypisanie odpowiedzialności organizacyjnej do właściwego szczebla jednostek samorządu terytorialnego oraz zapewni ciągłość tras przekraczających granice administracyjne.
Projekt sprecyzuje także kompetencje organów jednostek samorządu terytorialnego w zakresie wyznaczania tras dla rowerów, współpracy z innymi jednostkami, zarządcami dróg publicznych oraz właścicielami lub zarządcami terenów, na których zlokalizowana jest infrastruktura dla rowerów.
„Projekt ustawy wzmacnia rolę samorządu województwa jako podmiotu koordynującego rozwój regionalnych sieci tras dla rowerów poprzez wprowadzenie obowiązku opracowywania strategii i planów, prowadzenia elektronicznych rejestrów tras i porozumień, nadawania numerów i oznaczeń tras oraz gromadzenia danych o ruchu rowerowym” – czytamy w informacji.
Dodatkowo ustawa przewiduje wyznaczenie jednego marszałka województwa odpowiedzialnego za koordynację krajowej sieci tras dla rowerów, współpracę z ministrem właściwym do spraw transportu oraz działania o charakterze międzynarodowym, w tym związane z europejskimi trasami dla rowerów.
„Odpowiadając na wnioski samorządów projekt ustawy wprowadza odrębny, kompleksowy i przyspieszony tryb przygotowania oraz realizacji inwestycji w zakresie dróg rowerowych zarządzanych przez jednostki samorządu terytorialnego, który stanowi alternatywę wobec ogólnych procedur planistyczno-budowlanych” – zaznaczono w informacji o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie.
Kluczowym rozwiązaniem ma być ustanowienie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi rowerowej jako centralnego instrumentu procesu inwestycyjnego, który zastąpi szereg rozproszonych rozstrzygnięć wymaganych na podstawie innych ustaw.
„Decyzja ta łączy w sobie elementy lokalizacyjne, podziałowe i majątkowe, w tym zatwierdzenie podziałów nieruchomości, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, wskazanie nieruchomości przejmowanych z mocy prawa (tylko nieruchomości Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego) lub objętych ograniczeniami w korzystaniu oraz określenie warunków ochrony środowiska, dóbr kultury i interesów osób trzecich. Przyjęcie takiej konstrukcji ma na celu ograniczenie liczby odrębnych postępowań administracyjnych oraz skrócenie całego procesu inwestycyjnego” - wyjaśniono.
Projektowane przepisy przewidują ponadto uproszczenie i skrócenie procedur towarzyszących, takich jak uzyskiwanie opinii i zgód, w tym wodnoprawnych, a także wyłączenia stosowania niektórych regulacji dotyczących ochrony gruntów rolnych i leśnych czy usuwania drzew i krzewów, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji. Wprowadzono także szczególne zasady dotyczące pozwolenia na budowę oraz ograniczenia możliwości stwierdzania nieważności ostatecznych decyzji po rozpoczęciu robót, co wzmacnia pewność prawną inwestora publicznego.
mam/